Een middag met Cato - en de groeten van Wim
Zat ik als fly on the wall naar Cato te luisteren, kwam er een voormalig bokskampioen op mij af.
Showtime in de Staatsliedenbuurt! Cato Fluitsma zong en speelde voor dementerende ouderen in Amsterdam-West. Groot feest.
Na een uurtje stapte een van de ouderen op mij af. Wat ik aan het doen was. Ik vertelde dat ik van deze middag een verhaal voor aan het maken was voor MUG Magazine. ‘Nou, zet er dan maar in dat ik er niks aan vind’, mopperde hij.
Trots vertellen
De man stak zijn hand uit: ‘Ik ben Wim’. Of hij al verteld had dat hij Nederlands kampioen boksen is geweest? Trots vertelde hij over zijn jonge jaren.
Cato was geweldig. Maar Wim ook. Het leverde een mooie slotalinea op.
Nog even opgezocht trouwens, Wim was inderdaad bokskampioen.
Een greep uit mijn verhalen, stemproducties en overige klussen voor leuke mensen...
Zit je net lekker voor je tentje, staan je buren ineens voor je neus!
In mijn krappe inspreekruimte maakte ik een wandeling van een uur.
Het Huizer Museum heeft iets schitterends aan de muur geprikt!
Het getreuzel duurde zo lang, dat er voor de hemelpoort een file ontstond.
In Buurtkeuken Slotermeer is het praatje minstens zo belangrijk als de gratis soep.
Voor een Hollandse winter moeten we naar het museum.
Voor de erfgoedbeschermers van Heemschut sprak ik weer een radiospot in.
Wendy Knubben geeft haar oliebollen elk jaar een extra portie glitter en glamour.
De Weggeefwinkel in Amsterdam-West is als de Bijenkorf zonder de prijskaartjes.
Oude kwasten schilderen het lekkerste, weet je waarom?